Καληνύχτα Seagate, καλημέρα Western Digital!

Τις περισσότερες φορές, όταν κάτι είναι επώνυμο και κουβαλάει αρκετά χρόνια εμπειρίας στη καμπούρα του, μάλλον πρόκειται για κάτι καλό. Μία εταιρία σαν τη Seagate που η έναρξη της πορείας της ήταν από τότε που θυμάμαι τους πρώτους μου υπολογιστές, δεν θα μπορούσε να μην παράγει καλά προϊόντα. Δυστυχώς όμως υπάρχουν και μερικές αρνητικές ιστορίες γύρω από τα προϊόντα της και παρακάτω θα διαβάσετε ακόμα μία.

Μετά από σχεδόν δύο χρόνια παρέας με έναν εξωτερικό δίσκο της Maxtor, αποφάσισα πως ήρθε η ώρα της αναβάθμισης μιας και τα 500GB είχα αρχίσει να γίνονται πολύ στενόχωρα. Έτσι λοιπόν χωρίς ιδιαίτερη σκέψη, έτρεξα σε ένα Multirama και αφού απέκλεισα τους πολύ μικρούς δίσκους, αυτούς που η μάρκα τους δεν θύμιζε τίποτα απολύτως και αυτούς που έκαναν μπαμ πως είναι μούφα, κατέληξα στην αγορά ενός Seagate FreeAgent GoFlex 2TB με θύρα USB 3.0. Στην αρχή είχα τους ενδοιασμούς μου για το USB 3.0, παρόλο που στο κουτί του έγραφε "Also works with USB 2.0". Μετά από μία σύντομη επίσκεψη στο Google έμαθα ότι παρόλο που ο iMac μου δεν έχει USB 3.0 ο δίσκος θα δουλέψει άψογα. Ναι αλλά…

Συνδέοντας τον δίσκο στον iMac μου ανακαλύπτω πως το απαραίτητο software είναι αποθηκευμένο σε αυτόν. Η αλήθεια είναι πως συνήθως - ειδικά όταν πρόκειται για δίσκο - τέτοιου είδους software δεν τα τρέχω ποτέ. Δεν ξέρω γιατί αλλά δεν μπορώ να εμπιστευτώ τίποτα άλλο εκτός από το Disk Utility! Είπα όμως αυτή τη φορά να μην είμαι τόσο προκατειλημμένος και να δοκιμάσω την ευκολία (ο Θεός να την κάνει) που ετοίμασε η Seagate για τους πελάτες της. Τρέχοντας τον installer και ακολουθώντας βήμα βήμα την όλη διαδικασία φτάνω στο κρίσιμο ερώτημα: Would you like to operate this hard drive on a Mac only or Windows and Mac? Απαντάω Mac only και μετά από δύο επιβεβαιώσεις ξεκινάει το reformatting. Σε μικρό χρονικό διάστημα ο δίσκος είναι έτοιμος και ξεκινάω την μεταφορά 500GB και κάτι ψηλά. Ο δίσκος αθόρυβος και γρήγορος (παρόλο που δεν δούλευε σαν USB 3.0) και εγώ χαρούμενος που επιτέλους θα επιπλέω στα GB.

Και τώρα αρχίζει η κατηφόρα…

Αφού μεταφέρθηκαν ταινίες, εφαρμογές, μουσική και ένα κάρο άλλα αρχεία, το επόμενο βήμα ήταν να συστήσω το Time Machine στον νέο του γραφείου. Αφού γνωρίστηκαν και άρχισε ο διάλογος αποφάσισα να κάνω ένα μικρό διάλειμμα και να απομακρυνθώ από το γραφείο μου. Είκοσι λεπτά αργότερα επιστρέφω και βλέπω τον iMac σε κωματώδη κατάσταση. Το Time Machine είχε παγώσει, ο Finder είχε περάσει σε άλλη διάσταση, το Dock κόκκαλο και το μόνο πράγμα που λειτουργούσε ήταν το mouse αλλά κι αυτό χωρίς αποτέλεσμα. Αφού είδα πως δεν γίνετε τίποτα, του έδωσα το δάχτυλο για 5 δευτερόλεπτα στο power button και τον αποτελείωσα.

Πάμε πάλι… Δεν μπορεί, έτυχε. Αμ δε! Όλα έδειχναν πως το Time Machine μισούσε θανάσιμα το νέο μέλος της παρέας. Έτσι λοιπόν παίρνω τη μεγάλη απόφαση και σταματάω το Time Machine, μήπως και βάλει μυαλό! Manual backups από εδώ και μπρος και εγώ για άλλη μια φορά ευτυχισμένος με τον Seagate. Ολοκληρώνοντας και τα backup και ότι άλλο υπήρχε απομακρύνομαι για κάμποση ώρα από το γραφείο και ο iMac πέφτει για ύπνο. Λίγο πριν πέσω κι εγώ για ύπνο λέω να ελέγξω τα email μου. Τι είχες Γιάννη μου, τι είχα πάντα! Τα ίδια Παντελάκι μου, τα ίδια Παντελή μου! Τ' ανάσκελα ο iMac και να μην χαμπαριάζει τίποτα. Και εκεί τρώω το flash! Αποσυνδέω τον Seagate από τη USB και τα πάντα επανέρχονται στη θέση τους. Κάπου εδώ άρχισαν οι υποψίες και η απογοήτευση. Ότι κι αν δοκίμασα δεν άλλαξε την όλη κατάσταση. Μάλιστα στο όλο ψάξιμο ανακάλυψα πως το reformatting που έκανε το software της Seagate είχε δημιουργήσει Apple Partition Map αντί για GUID Partition Table. Όχι πως αυτό έφερε καμία αλλαγή στο πρόβλημα, αλλά ήταν κι αυτό ένα μικρό πταίσμα.

Δοκιμάζοντας ότι μπορούσα να φανταστώ, άρχισα να ψαχουλεύω τον Google και αρκετά γρήγορα πήρα γραμμή το forum της Seagate. Προς μεγάλη μου έκπληξη ανακάλυψα πως όχι μόνο δεν ήμουν ο μόνος που είχε το συγκεκριμένο πρόβλημα, αλλά υφίσταται ακόμα και σε παλαιότερους δίσκους!

Το πρόβλημα!

Μετά από πολύ διάβασμα και ώρες πειραματισμού, σύμφωνα με απόψεις διαφόρων χρηστών (ή θυμάτων;) το πρόβλημα ήταν το sleep mode του δίσκου. Η Seagate έχει λέει δικό της power management και αποφασίζει ο δίσκος πότε θα πάει για ύπνο. Και όταν το Mac OS X θελήσει να γράψει κάτι στο δίσκο, τότε απλά δεν μπορεί να τον ξυπνήσει και κολλάνε τα πάντα.

Όπως είπα και παραπάνω το πρόβλημα δεν ήταν καινούριο. Γι' αυτό και η Seagate έβγαλε ένα εξτρά πρόγραμμα που απενεργοποιεί το power management του δίσκου, προκειμένου να υπακούσει στα θέλω του Mac OS X. Άσχετα βέβαια που οι πρώτες εκδόσεις του προγράμματος έτρεχαν μόνο σε Windows και οι χρήστες αναγκάζονταν να κάνουν ένα σωρό αλχημείες με bootcamp και Virtual PC προκειμένου να λύσουν ένα πρόβλημα που υφίσταται μόνο στο Mac OS X! Εντάξει όμως, μετά από μερικούς μήνες το κατάλαβαν και έβγαλαν κάτι ανάλογο και για το Mac OS X. Μόνο που ούτε αυτό έδωσε λύση στο πρόβλημα μου!

Η λύση!

Τελικά η λύση ήταν πολύ απλή και όπως πάντα ήταν μπροστά στα μάτια μου από την αρχή. Απλά δεν ήθελα να κάνω τη ζωή μου εύκολη και απλά έπρεπε για άλλη μια φορά να βγάλω PhD γύρω από τις κουλαμάρες της Seagate. Πήγα το δίσκο πίσω, απέκλεισα και τη Seagate από τις μάρκες δίσκων που υπήρχαν στο ράφι και τελικά επειδή δεν είχε κάτι άλλο το συγκεκριμένο κατάστημα, κατέληξα να πάρω έναν Western Digital 3TB από τον Κοτσόβολο. Όσο για την εγκατάσταση του… Plug 'n Play!

Τι έμαθα από την όλη περιπέτεια; Το να είναι ένα προϊόν επώνυμο, δεν σημαίνει πως είναι επιτυχημένο και σίγουρα το αυτοκόλλητο Mac OS Compatible δεν σημαίνει απολύτως τίποτα! Αφιέρωσα αρκετό χρόνο στο να βρω τον "τέλειο" δίσκο στην πιο συμφέρουσα τιμή και τελικά αυτό που έπρεπε να ψάξω ήταν 1-2 forum ή έστω μερικά reviews. Lesson learned!